เรื่องเล่าเมืองเถิน
ประวัติเมืองเถิน
เมืองเถิน
ท่องเที่ยว
ศิลปะ
สารคดี บทความ เรื่องสั้น
หน้าหลัก
ติดต่อเรา
  กลับ  
ประวัติของหมู๋บ้านสบคือ
  จากเอกสาร "ปักกะตืนเมืองเถิน" ประมาณศักราช ๙๒๒(พ.ศ. ๒๑๐๓) สมัยพระมหาจักรพรรดิ์ราชแห่งกรุงศรีอยุธยา เข้าใจว่า 'บ้านสบคือ' คงเป็นหมู่บ้านเล็กๆที่แยกมาจากหมู่บ้านใหญ่ใกล้เคียง โดยมีผู้นำที่เข้มแข็งได้รวบรวมสมัครพรรคพวกรวมตัวกันเป็นหมู่บ้านขึ้น ทำมาหากินอาศัยอยู่ริมแม่น้ำวังทิศตะวันตก และอยู่ใกล้ๆกับแนวกำแพงเมืองเก่าที่มีถึงสองชั้น มาบรรจกันที่ 'หนองฆ้อง' ซึ่งนับว่าสุดเขตของกำแพงทางด้านทิศนี้ ฉะนั้นชุมชนจึงได้เรียกหมู่บ้านของตนว่า 'หมู่บ้านสุดคือ' (คือ หมายถึง กำแพง) ต่อมาได้กลายเสียงเป็น
'หมู่บ้านสบคือ'
   เจดีย์วัดสบคือ
  


   ต่อมาหมู่บ้านสบคือก็มีการพัฒนามาเรื่อยๆทุกยุค ทุกสมัย โดยมีผู้นำที่เข้มแข็งผลัดเปลี่ยนกัน ทำให้ชุมชนใหญ่ขึ้น ระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๓๙-๒๔๔๐ ผู้นำในขณะนั้นก็ริเริ่มสร้างวัดขึ้นเพื่อให้เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจของชาวบ้าน และความสามัคคีของชาวพุทธเพื่อจะได้สักการะบูชา ช่วงแรกก็ตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ต่อมาก็ตั้งเป็นวัดอย่างเป็นทางการ โดยมีชื่อตรงกับหมู่บ้าน เรียกว่า 'วัดสบคือ' โดยมีพระสงฆ์ปกครองมาอย่างดียิ่ง
     ปรากฏตามหลักฐานการสร้างวัด : ค้นคว้าโดย : คณะศรัทธา และ อ. ชาตรี สัตยาลักษ์ ไว้เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๕๓๐
  
ปัจจุบัน หมู่้บ้านสบคือ เป็นหมู่้้บ้านที่ทางราชการกำหนดให้เป็น หมู่ที่ ๑๐ ขึ้นกับ ต.ล้อมแรด อ.เถิน จ.ลำปาง มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ ทิศเหนือ ติดกับหมู่บ้านเวียง ทิศใต้ ติดกับหมู่บ้านท่านาง ทิศตะวันออก ติดกับแม่น้ำวัง ทิศตะวันตก ติดกับทุ่งนาและป่าละเมาะ
  หมู่บ้านมีความเจริญรุ่งเรือง มีความสามัคคีภายในชุมชน มีครัวเรือนทั้งหมด 238 ครอบครัว มีราษฎรประมาณ 1,139 คน การประกอบอาชีพส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ทำนา ทำสวน ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ และปลูกพืชผัก เช่น ส้มเกลี้ยง น้อยหน่า ซึ่งนับว่าเป็นพืชเศรษฐกิจที่ดี ทำรายได้เข้าสู่หมู่บ้านมาก โดยผลิตผลทางการเกษตรเป็นที่ชื่นชอบ เชื่อถือ ของชุมชนอื่นเป็นอย่างยิ่ง
บริเวณ 'หนองฆ้อง' ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลเจ้า 'นางป้อม นางเป็ง' และ ศาลเจ้า 'เจ้าพ่อข้อมือเหล็ก'
E-mail: krit@thoenpost.com