เรื่องเล่าเมืองเถิน
ประวัติเมืองเถิน
แผนที่ท่องเที่ยว
ท่องเที่ยว
ศิลปะ
สารคดี บทความ เรื่องสั้น
หน้าหลัก
เรื่องเล่าเมืองเถิน หน้าหลัก ประวัติเมืองเถิน
E-mail : thoen_post@hotmail.com
ห้วยเคี๊ยะ ห้วยแม่คำปาด ขุมคำ
  
 ห้วยเคี๊ยะ หรือน้ำตกห้วยเคี๊ยะนั้นมีลักษณะเป็นธารน้ำตกที่มีความสูงชันไม่มากนัก มีตาน้ำไหลลงมาจากสันปันน้ำของภูเขาในเขตอุทยานแห่งชาติ ที่กั้นเขต อำเภอเถิน,แม่มอก และจังหวัดสุโขทัย บริเวณห้วยเคี๊ยะเมื่อก่อนนี้เป็นที่อาศัยหาของป่าของชาวบ้าน เนื่องจากเป็นป่าที่สมบูรณ์ ทั้งพันธุ์ไม้และสัตว์ป่าชุกชุม ธารน้ำตกที่ไหลจากห้วยเคี๊ยะก็จะไหลลงมาสู่ห้วยในเขตบ้านหนองเชียงรานในปัจจุบัน และไหลลงสู่แม่น้ำวังต่อไป
   สำหรับตำนานที่มาของชื่อ 'ห้วยแม่คำปาด' นั้น มีอยู่ว่า มีผู้เฒ่าคนหนึ่งออกไปหาของป่าในเขตห้วยน้ำที่ไหลลงมาจากห้วยเคี๊ยะ ซึ่งในแอ่งน้ำมีปู ปลา และสัตว์น้ำชุกชุม ขณะที่ผู้เฒ่ากำลังหาปลาอยู่นั้นก็เผอิญเหลือบไปเห็นประกายทองคำออกมาจากหลังแนวหิน จึงเข้าไปดูก็พบแท่งทองคำขนาดใหญ่เท่าลำไม้ไผ่พาดอยู่ ด้วยความดีใจและกำลังพยายามนำทองคำออกมานั้นเอง ก็ได้มีแม่ม่ายนางหนึ่งได้มาพบเห็นเข้า ซึ่งจะกล่าวถึงแม่ม่ายแล้วนั้น ตามความเชื่อของคนโบราณล้านนา กล่าวว่ามีฤทธิ์กับอาคมต่างๆ ก็ได้ขอมีส่วนแบ่งกับทองคำนั้นด้วย โดยการเจรจาขอส่วนแบ่งครึ่งของทองคำนั้น แต่ผู้เฒ่าไม่ยอมตกลงด้วย และไม่สนใจแม่ม่าย จากนั้นก็รีบหันไปนำมีดไปฟันให้ทองคำขาดท่อนหมายที่จะดึงออกมาโดยง่าย แต่ทองคำนั้นกลับจมลงไปในดิน สูญหายไปทั้งหมด ไม่ได้ทองคำซักนิดเดียว เนื่องด้วยความโลภและอิทธิฤทธิ์ของแม่ม่าย ดังคำกล่าวที่ว่าโลภมากลาภมักจะหาย จากนั้นมาจึงเป็นตำนานชื่อของ 'ห้วยแม่คำปาด' (คำ=ทองคำ , ปาด=พาด) และได้ตั้งศาลเจ้าที่นั่น เรียกว่าศาลเจ้า 'พระเจ้าคำปุด' (ปุด =ขาด) และแถบใกล้เคียงย่านนั้นได้ชื่อว่ามีทองคำในใต้ดินเยอะ จึงได้เรียกชื่อแถบนั้นว่า 'ขุมคำ' มีอาณาเขตยาวมาถึงป่าช้าบ้านสบคือในปัจจุบัน